τρόμος και έκστασις

το σκίσιμο του κόσμου, αυτό το άμεσο τριγύρο,

που ψευδώς θεωρούμε ως  ...πραγματικότητα,
σκίζεται, διαλύεται...

 

 Οὐκ ἔστιν ὧδε

 

δεν είναι εδώ 

η Ζωή και ο Δημιουργός της Ζωής  

 

Ανέστη ο Κύριος!

 

 

τρόμος και έκστασις

ίσον Δέος

 

όλη σου η ζωή, τι; 100 χρόνια;

απείρως μικρότερο κι από το μικρότερο μικροκλάσμα δευτερολέπτου,

μπροστά όχι μόνον στην αιωνιότητα

αλλα και στον Ζωντανό,

Άχρονο και Άναρχο και Δημιουργό αρχής και χρόνου

 

δεν μπορεί να το συλλάβει ο νους,

τα χάνεις και φοβάσαι,

τα μάτια για λίγο βλέπουν πέρα από τα κοσμικά,

ένα ολοφώτεινο όλο φωτιά και Φως και στα λευκά,

ένα πλάσμα με φτερά, είναι μπροστά 

 

και σου λέει δεν υπάρχει πιά ο θάνατος,

πέθανε ο χάρος κι έχασε,

δεν ζεις πιά μονάχα το μικρόκλασμα,

αλλά μας έχει φτιάξει να ζούμε αιώνια! 

 

_____________________________________________

 

αυτό το ίδιο σκίσιμο φαντάζομαι και βλέπω 

και στο τέλος της Αποκάλυψης,

σαν καταταλαίπωρο κουρελόχαρτο 

και πανβρώμικο τραπεζόμαντηλο 

που θάχουμε (όπως ήδη) καταντήσει εμείς οι ανάξιοι,

τον πλανήτη και την φύση όλη,

τον κόσμο όλον θα μαζέψει και θα πετάξει,

να ανοίξουν οι Πύλες Παραδείσου.

 

______________________________________________ 

 

 

 Χριστός Ανέστη!

και μέχρι την Ανάληψη θα το φωνάζουμε,

και μέσα στην καρδιά μας συνεχώς θα το γιορτάζουμε!