...δεν το περίμενα!
τώρα στα γεράματα!
ποιός; εγώ!
που καμάρωνα, ο πανύβλαξ,
πως τουλάχιστον από αυτό, δεν πάσχω!
ύπουλη, ύπουλη φιλαργυρία.
όσοι με ξέρουν,
γνωρίζουν πως ...απεχθάνομαι,
και μάλιστα από νεαρός, το χρήμα.
το θεωρούσα, λαθεμένα, πως είναι η αιτία όλου του κακού.
δεν είναι βέβαια το χρήμα το πρόβλημα,
αφού είναι, δυστυχώς, απαραίτητο,
ακόμα και ο Ιησούς με τους μαθητές Του
και με τις εργασίες τους, φρόντιζαν να έχουν χρήματα
(και μάλιστα, ο Κύριος είχε βάλει τον Ιούδα,
προγνωρίζοντας την φιλαργυρία του,
να κρατά το κοινό τους πορτοφόλι).
και πάλι ο Χριστός, αλλού ξεχωρίζει τις "ανάγκες" του κόσμου,
από τις ..."αιτήσεις" του Θεού, όταν αναφέρει,
"Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ."
πρόβλημα είναι η ανάγκη αναζήτησης πάντα για περισσότερα,
η πλεονεξία, η συνεχής ενασχόληση,
οι σκέψεις που συγκεντρώνονται συνεχώς γύρο από αυτό,
η τσιγκουνιά, η σπατάλη, η αδικία, η ζήλεια...
και πλησιάσαμε λοιπόν στην εποχή που μας προφήτευσαν,
όπου "ο μισός μισθός θα πηγαίνει σε βενζίνες,
και τα υπόλοιπα για φαγητό, κι αν φτάνουν".
και κλείσαμε και 16 χρόνια μνημόνια,
με στόχο, όπως μας είπε και ο Άγιος Παΐσιος:
"θα σας δώσουν ένα δάνειο, τέτοιο ώστε,
ούτε τους τόκους να μην προλαβαίνετε να ξεπληρώσετε,
και θα ζητά ανάσα ο λαός, και δεν θα την δίνουν,
μέχρι να σκύψουν όλοι και να δεχτούν,
την ταυτότητα/πακέτο με το νέο φορολογικό σύστημα".
και εδώ και λίγο καιρό λοιπόν κι εγώ, την είχα πατήσει!
κι έλεγα πως αν ήμουν μόνος, δεν θα με ενδιέφερε,
αλλά έβλεπα πως δεν μπορώ πλέον ως οικογενειάρχης,
να εξασφαλίσω κάποια απαραίτητα,
και βούλιαξα, σε σκέψεις και μιζέρια,
ο άθλιος.
__________________________________________________
θέλει πολύ πολύ προσοχή,
γιατί δεν ήρθαν και τα πιο δύσκολα,
"όπου θα πέσει πείνα και θα πούμε το ψωμί, ψωμάκι"
και μπορεί με την δικαιολογία να "πρέπει να φροντίσω άλλους",
να διαλέξουμε, αλίμονο ΟΧΙ, λάθος πλευρά,
αν και όταν έρθει η στιγμή να μας βάλουν σε ψευτοδίλημμα,
"η ψωμί, ή Χριστός"
λες και μπορεί να υπάρξει θέμα σύγκρισης για τέτοια ζυγαριά,
άκου... άρτος ή Άρτος,
θα είναι βλάσφημο και η πιθανότητα να αναρωτηθεί ένας Χριστιανός.

Μου δώσες τροφή για σκέψεις..Άχαροι όντες πιο συχνά στη λάθος πλευρά δεν είμαστε;
ΑπάντησηΔιαγραφήκι εγώ το χω σκεφτεί.." πως θα αφήσω τους γονείς μου ηλικιωμένους,που δεν μπορούν ούτε τα φάρμακα να πάνε να πάρουν" και πώς τα πιτσιρίκια θα αντέξουν κάτι τέτοιο ή πως θα τ αφήσω...(.λες κι εγώ θα αντέξω από μόνη μου..)
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμ,είδες έχει και χειρότερα απο αυτά που κάνεις εσύ...
... κοτοῦλες... παπῖτσες...
ΑπάντησηΔιαγραφήθὰ προλάβουμε... ;
ὅμως...
"τὰ ἀδύνατα παρ' ἀνθρώποις
δυνατά παρά τῷ Θεῷ"...
καὶ ξεκάθαρος ὁ λόγος:
"ἄνευ ἐμοῦ, οὔ δύνασθαι ποιεῖν
οὐδέν"...
καὶ δέν ὑπάρχει περίπτωση
νὰ μᾶς... ἀ'παρατήσει...
ὄχι γιατί κάτι ἀξίζουμε,
ἀλλά ἔνεκεν
Φιλευσπλαχνίας... !
καλές ὑπομονές λοιπόν
κι ἀπαντοχές... !!