Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με, τον αμαρτωλό. Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς. Άγιοι του Θεού, πρεσβεύσατε υπέρ ημών.

ε, αυτό....

...δεν το περίμενα!
 
τώρα στα γεράματα!
ποιός; εγώ!
που καμάρωνα, ο πανύβλαξ, 
πως τουλάχιστον από αυτό, δεν πάσχω!
 
ύπουλη, ύπουλη φιλαργυρία.
 
όσοι με ξέρουν,
γνωρίζουν πως ...απεχθάνομαι,
και μάλιστα από νεαρός, το χρήμα.
το θεωρούσα, λαθεμένα, πως είναι η αιτία όλου του κακού.
 
δεν είναι βέβαια το χρήμα το πρόβλημα,
αφού είναι, δυστυχώς, απαραίτητο,
ακόμα και ο Ιησούς με τους μαθητές Του
και με τις εργασίες τους, φρόντιζαν να έχουν χρήματα
(και μάλιστα, ο Κύριος είχε βάλει τον Ιούδα,
προγνωρίζοντας την φιλαργυρία του, 
να κρατά το κοινό τους πορτοφόλι).
 
και πάλι ο Χριστός, αλλού ξεχωρίζει τις "ανάγκες" του κόσμου, 
από τις ..."αιτήσεις" του Θεού, όταν αναφέρει,
"Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ."
 
πρόβλημα είναι η ανάγκη αναζήτησης πάντα για περισσότερα, 
η πλεονεξία, η συνεχής ενασχόληση,
οι σκέψεις που συγκεντρώνονται συνεχώς γύρο από αυτό,
η τσιγκουνιά, η σπατάλη, η αδικία, η ζήλεια...
 
και πλησιάσαμε λοιπόν στην εποχή που μας προφήτευσαν,
όπου "ο μισός μισθός θα πηγαίνει σε βενζίνες, 
και τα υπόλοιπα για φαγητό, κι αν φτάνουν". 
και  κλείσαμε και 16 χρόνια μνημόνια,
με στόχο, όπως μας είπε και ο Άγιος Παΐσιος:
"θα σας δώσουν ένα δάνειο, τέτοιο ώστε,
ούτε τους τόκους να μην προλαβαίνετε να ξεπληρώσετε,
και θα ζητά ανάσα ο λαός, και δεν θα την δίνουν,
μέχρι να σκύψουν όλοι και να δεχτούν,
την ταυτότητα/πακέτο με το νέο φορολογικό σύστημα".
 
και εδώ και λίγο καιρό λοιπόν κι εγώ, την είχα πατήσει!
κι έλεγα πως αν ήμουν μόνος, δεν θα με ενδιέφερε,
αλλά έβλεπα πως δεν μπορώ πλέον ως οικογενειάρχης,
να  εξασφαλίσω κάποια απαραίτητα,
και βούλιαξα, σε σκέψεις και μιζέρια,
ο άθλιος.
 
__________________________________________________
 
θέλει πολύ πολύ προσοχή,
γιατί δεν ήρθαν και τα πιο δύσκολα,
"όπου θα πέσει πείνα και θα πούμε το ψωμί, ψωμάκι" 
και μπορεί με την δικαιολογία να "πρέπει να φροντίσω άλλους",
να διαλέξουμε, αλίμονο ΟΧΙ, λάθος πλευρά, 
αν και όταν έρθει η στιγμή να μας βάλουν σε ψευτοδίλημμα,
"η ψωμί, ή Χριστός"
λες και μπορεί να υπάρξει θέμα σύγκρισης για τέτοια ζυγαριά,
άκου... άρτος ή Άρτος,
θα είναι βλάσφημο και η πιθανότητα να αναρωτηθεί ένας Χριστιανός.
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου