όχι, δεν πρέπει να επιτρέπω στις σκέψεις μου,
να πηγαίνουν όπου αυτές θέλουν,
αντίθετα, προσπαθώ να μου επιβάλλω την εξής σκέψη:
όποιος κι αν είναι μπροστά μου, δίπλα μου, απέναντί μου,
ακόμα κι αν είναι αναφορά για κάποιον άλλον μακρυά,
πρέπει να σκέφτομαι:
"αυτός είναι σίγουρα καλύτερός μου
και το πιό πιθανό, να καταφέρει να μπει στον Παράδεισο,
εγώ σίγουρα είμαι πολύ χειρότερος,
και η μόνη μου ελπίδα είναι,
το Μέγα Έλεος".
Το άπαιχτο μεγαλείο του Θεού, να δίνουμε εξετάσεις με ορθάνοιχτα βιβλία πάνω στα θρανία.
ΑπάντησηΔιαγραφή